ابزار تلگرام

تیک ابزارابزار تلگرام برای وبلاگ

نامه سرگشاده جمعی از فرهنگیان استان خراسان در اعتراض به احکام جدید

نامه سرگشاده جمعی از فرهنگیان استان خراسان در اعتراض به احکام جدید

بسم الله الرحمن الرحیم                                                  تاریخ: ۱۹/۴ ۹۷

الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم ( پیامبر اکرم ( ص) )

موضوع: انتقاد از احکام  جدید فرهنگیان

از: جمعی از فرهنگیان

به: ریاست محترم آموزش و پرورش استان خراسان رضوی، وزارت آموزش و پرورش، دفتر ریاست جمهوری،

با سلام و احترام

این متن نامه­ ی سرگشاده ­ای است خطاب به تمامی آنان که متولی فرهنگ و حق فرهنگیان هستند. نامه نیست، درسی است شاید به عنوان آخرین درس به کسانی که روزی شاگرد همین میز و نیمکت ها بودند و انگار یادمان رفت بجز آرایه­ ی ادبی و ریاضی و علوم و مطالعات درس اخلاق، تعهد، انسانیت بدون درنظر گرفتن جنسیت، عزت نفس، شرم، راستگویی، درستکاری، اعتماد، حق الناس، حق الله، مردم­داری بدون درنظر گرفتن قومیت ، خداباوری، خدادوستی، حال خوب و مهربانی را بدهیم. یادمان رفت بگوییم حال خوب فردی در گرو حال خوب جمعی است و دزدی دزدی است به هر بهانه و در هر جایگاهی.

دوباره سلام

دوباره با احترام و عرض خداقوت و آرزوی بهترین اندیشه و بهترین عملکرد برای تمامی شما که امروز در جایگاهی هستید که هر حرفی در زندگیتان حق الناسی به بزرگی کهکشان را شکل می دهد که آبرو و اعتماد و عزت نفس خانواده­ی بزرگی را می­تواند به تعالی برساند یا خرد کند. می­تواند شفاف از راستگویی باشد یا با پیرایه­ی مندرس دروغی هزار پاره رنگ ریا بگیرد و نفاق. از هر طرف که شروع شود این نامه باز با گلایه همراه می­شود و کنایه­های تلخ زبان و دل. چه چاره که لبریزیم از تحقیر عامدانه و خرد کردن شأن شغلی و انسانی خود در طی تمامی سال­های پشت سر و این که امروز تلخیم و بی­باور به حسن اعتماد شما. تک تک شما.  بگذاریم دوباره شروع کنیم، شاید این بار کلمه آرام­تر فریاد بکشد و حرف بزند.

ریاست محترم، وزیر عزیز، ریاست جمهورگرامی، رهبر محترم و….

سلام

خسته نباشید. خدا قوت. چگونه سرتان را شب­ها آرام بر بالین می­گذارید و دلتان از این همه رنج و درد به درد نمی­آید؟ چگونه دلتان از این همه زجر غمگین نمی­شود؟ چگونه رویتان می­شود به چشم­های ما نگاه کنید و لبخند بزنید؟ راه ور سم مدیریت، انسانیت، اعتماد و مردم داری این نبود عزیزان! این شرط مروت و درستی نیست! این همه کلمه­ی زشت و فاصله­ی طبقاتی درنظامی که معتقد است ریشه در عدل علی(ع) دارد عجیب است! خیلی خیلی عجیب است! این کلام را می­شناید؟ « يَوْمُ الْمَظْلُومِ عَلَى الظَّالِمِ-  أَشَدُّ مِنْ يَوْمِ الظَّالِمِ عَلَى الْمَظْلُوم» ( نهج البلاغه، حضرت علی (ع) )  به یاد آوردید؟! سال­هاست ازتحقیر عامدانه­ و تخریب چهره­ی فرهنگیان می­گذرد. فرهنگی در این جامعه به انسانی کارگریز، بی­سواد، تنبل، و بیکار تبدیل شده­است که انگار بابت کار نکرده حقوق می­گیرد. به عمد تصویری ارائه دادید که کسی در این نهاد کار نمی کند و همیشه تعطیل هستند وانگار با لطف و منت حقوق داده می­شود.

عزیزان! اینکه این همه غیر انتفاعی عجیب ریشه زد و جامعه­ی آموزشی پولدار و فقیر را شکل داد معلم مقصر است یا ساختار نظام آموزشی وسیاسی یک کشور و برنامه ریزان آن؟! مگر ما متولی مدارس عجیب و غریبتان هستیم و مجوز به نام ماست که هزینه­ی سنگین فشار مالی آن را مردم با کلام زشت از ما می­گیرند؟ و هزار درد دیگر که این چند سطر مجال گفتن آن نیست گویی به عمد تیشه به ریشه­ی آبروی سرزمینی می­زنید که مردمش را دوست ندارید.

ریاست محترم، همکار بزرگواری که روزی در کنار این صنف درکلاس درس چشم در چشم نوجوانان و جوانان خوب این سرزمین داشتی و دغدغه­ات خوب آموختن بود! عزیز بزرگوار این حکم افزایش حقوق است یا تحقیر و توهین و تخریب؟! این کاغذ پاره که عددهای خنده­دار رویش بعد از چندماه ثبت شده چیست؟! آیا از فشار مالی وحشتناک و نابسامانی فزاینده اقتصادی که بر دوش تمامی مردم نشسته است خبر دارید؟ از سنگینی روزمره ی زندگی در کشوری که دیگر جرأت نداری از در خانه­ات پایت را بیرون بگذاری. آیا می­دانید معلم در این کشور تنها شعلی است که از پیشرفت مخاطبش بر خود می­بالد و همیشه دلش در گرو موفقیت مخاطبش بوده است؟ آیا از اضافه حقوق دیگر نهادها خبر دارید و این حکم را به عنوان ریاست و مدیر یک خانواده­ی بزرگ رویتان می­شود به دیگر مدیران نشان دهید؟ برای دیگر کارمندان نیز اول کاهش و قطع و خرد کردن شکل گرفت بعد به شکل صدقه اندک مبلغ خنده دار و دردناکی را اضافه کردند؟!می­دانید شبیه مصرع سعدی شده­اید. « کسی بر سر شاخ بن می­برید…» این حکم نیست بزرگوار ریاست محترم! رییس جمهور محترم! رهبر محترم!… این حکم نیست این یک تنبیه همگانی است و تحقیری بزرگ. این حکم نیست این استهزای یک جمع بزرگ است. این افزایش حقوق نیست این خار کردن یک صنف محترم و نجیب است. این حکم نیست این فقط یک اسم دارد و آن بدی کردن است. این حکم نیست این فقیر کردن عامدانه­ی یک قشر است و از بین بردن تمامی رگ و پی فرهنگ و سواد و تعالی است. این حکم نیست این ظلم است و فقط یک کار باید بکنید و آن تغییر این حکم و وضعیت است.

ما جمعی از فرهنگیان استان خراسان رضوی، مشهد و طرقبه  و شاندیز… تمامی عزیزانی که شاید خبر از این متن نداشتند امادلشان در این کلمه ها می تپد تقاضای عذرخواهی از این احکام عجیب و تغییر آن به صورت درست و شأن کاری وانسانی خود داریم. لطفاً یک بار هم که شده عادلانه و درست قلم بر کاغذ بچرخانید. دنیا جای بزرگی برای بدی کردن نیست.                                            هر که بدی کرد و به بد یار شد                         هم به بد خویش گرفتار شد ( فردوسی بزرگ)

 

برایتان از درگاه حق بهترین سرنوشت را آرزو می کنیم.

جمعی از فرهنگیان استان خراسان رضوی، مشهد، طرقبه و شاندیز/                  ۱۹-۴-۱۳۹۷

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*