نامه سرگشاده جمعی از فرهنگیان استان خراسان در اعتراض به احکام جدید

نامه سرگشاده جمعی از فرهنگیان استان خراسان در اعتراض به احکام جدید

بسم الله الرحمن الرحیم                                                  تاریخ: ۱۹/۴ ۹۷

الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم ( پیامبر اکرم ( ص) )

موضوع: انتقاد از احکام  جدید فرهنگیان

از: جمعی از فرهنگیان

به: ریاست محترم آموزش و پرورش استان خراسان رضوی، وزارت آموزش و پرورش، دفتر ریاست جمهوری،

با سلام و احترام

این متن نامه­ ی سرگشاده ­ای است خطاب به تمامی آنان که متولی فرهنگ و حق فرهنگیان هستند. نامه نیست، درسی است شاید به عنوان آخرین درس به کسانی که روزی شاگرد همین میز و نیمکت ها بودند و انگار یادمان رفت بجز آرایه­ ی ادبی و ریاضی و علوم و مطالعات درس اخلاق، تعهد، انسانیت بدون درنظر گرفتن جنسیت، عزت نفس، شرم، راستگویی، درستکاری، اعتماد، حق الناس، حق الله، مردم­داری بدون درنظر گرفتن قومیت ، خداباوری، خدادوستی، حال خوب و مهربانی را بدهیم. یادمان رفت بگوییم حال خوب فردی در گرو حال خوب جمعی است و دزدی دزدی است به هر بهانه و در هر جایگاهی.

دوباره سلام

دوباره با احترام و عرض خداقوت و آرزوی بهترین اندیشه و بهترین عملکرد برای تمامی شما که امروز در جایگاهی هستید که هر حرفی در زندگیتان حق الناسی به بزرگی کهکشان را شکل می دهد که آبرو و اعتماد و عزت نفس خانواده­ی بزرگی را می­تواند به تعالی برساند یا خرد کند. می­تواند شفاف از راستگویی باشد یا با پیرایه­ی مندرس دروغی هزار پاره رنگ ریا بگیرد و نفاق. از هر طرف که شروع شود این نامه باز با گلایه همراه می­شود و کنایه­های تلخ زبان و دل. چه چاره که لبریزیم از تحقیر عامدانه و خرد کردن شأن شغلی و انسانی خود در طی تمامی سال­های پشت سر و این که امروز تلخیم و بی­باور به حسن اعتماد شما. تک تک شما.  بگذاریم دوباره شروع کنیم، شاید این بار کلمه آرام­تر فریاد بکشد و حرف بزند.

ریاست محترم، وزیر عزیز، ریاست جمهورگرامی، رهبر محترم و….

سلام

خسته نباشید. خدا قوت. چگونه سرتان را شب­ها آرام بر بالین می­گذارید و دلتان از این همه رنج و درد به درد نمی­آید؟ چگونه دلتان از این همه زجر غمگین نمی­شود؟ چگونه رویتان می­شود به چشم­های ما نگاه کنید و لبخند بزنید؟ راه ور سم مدیریت، انسانیت، اعتماد و مردم داری این نبود عزیزان! این شرط مروت و درستی نیست! این همه کلمه­ی زشت و فاصله­ی طبقاتی درنظامی که معتقد است ریشه در عدل علی(ع) دارد عجیب است! خیلی خیلی عجیب است! این کلام را می­شناید؟ « يَوْمُ الْمَظْلُومِ عَلَى الظَّالِمِ-  أَشَدُّ مِنْ يَوْمِ الظَّالِمِ عَلَى الْمَظْلُوم» ( نهج البلاغه، حضرت علی (ع) )  به یاد آوردید؟! سال­هاست ازتحقیر عامدانه­ و تخریب چهره­ی فرهنگیان می­گذرد. فرهنگی در این جامعه به انسانی کارگریز، بی­سواد، تنبل، و بیکار تبدیل شده­است که انگار بابت کار نکرده حقوق می­گیرد. به عمد تصویری ارائه دادید که کسی در این نهاد کار نمی کند و همیشه تعطیل هستند وانگار با لطف و منت حقوق داده می­شود.

عزیزان! اینکه این همه غیر انتفاعی عجیب ریشه زد و جامعه­ی آموزشی پولدار و فقیر را شکل داد معلم مقصر است یا ساختار نظام آموزشی وسیاسی یک کشور و برنامه ریزان آن؟! مگر ما متولی مدارس عجیب و غریبتان هستیم و مجوز به نام ماست که هزینه­ی سنگین فشار مالی آن را مردم با کلام زشت از ما می­گیرند؟ و هزار درد دیگر که این چند سطر مجال گفتن آن نیست گویی به عمد تیشه به ریشه­ی آبروی سرزمینی می­زنید که مردمش را دوست ندارید.

ریاست محترم، همکار بزرگواری که روزی در کنار این صنف درکلاس درس چشم در چشم نوجوانان و جوانان خوب این سرزمین داشتی و دغدغه­ات خوب آموختن بود! عزیز بزرگوار این حکم افزایش حقوق است یا تحقیر و توهین و تخریب؟! این کاغذ پاره که عددهای خنده­دار رویش بعد از چندماه ثبت شده چیست؟! آیا از فشار مالی وحشتناک و نابسامانی فزاینده اقتصادی که بر دوش تمامی مردم نشسته است خبر دارید؟ از سنگینی روزمره ی زندگی در کشوری که دیگر جرأت نداری از در خانه­ات پایت را بیرون بگذاری. آیا می­دانید معلم در این کشور تنها شعلی است که از پیشرفت مخاطبش بر خود می­بالد و همیشه دلش در گرو موفقیت مخاطبش بوده است؟ آیا از اضافه حقوق دیگر نهادها خبر دارید و این حکم را به عنوان ریاست و مدیر یک خانواده­ی بزرگ رویتان می­شود به دیگر مدیران نشان دهید؟ برای دیگر کارمندان نیز اول کاهش و قطع و خرد کردن شکل گرفت بعد به شکل صدقه اندک مبلغ خنده دار و دردناکی را اضافه کردند؟!می­دانید شبیه مصرع سعدی شده­اید. « کسی بر سر شاخ بن می­برید…» این حکم نیست بزرگوار ریاست محترم! رییس جمهور محترم! رهبر محترم!… این حکم نیست این یک تنبیه همگانی است و تحقیری بزرگ. این حکم نیست این استهزای یک جمع بزرگ است. این افزایش حقوق نیست این خار کردن یک صنف محترم و نجیب است. این حکم نیست این فقط یک اسم دارد و آن بدی کردن است. این حکم نیست این فقیر کردن عامدانه­ی یک قشر است و از بین بردن تمامی رگ و پی فرهنگ و سواد و تعالی است. این حکم نیست این ظلم است و فقط یک کار باید بکنید و آن تغییر این حکم و وضعیت است.

ما جمعی از فرهنگیان استان خراسان رضوی، مشهد و طرقبه  و شاندیز… تمامی عزیزانی که شاید خبر از این متن نداشتند امادلشان در این کلمه ها می تپد تقاضای عذرخواهی از این احکام عجیب و تغییر آن به صورت درست و شأن کاری وانسانی خود داریم. لطفاً یک بار هم که شده عادلانه و درست قلم بر کاغذ بچرخانید. دنیا جای بزرگی برای بدی کردن نیست.                                            هر که بدی کرد و به بد یار شد                         هم به بد خویش گرفتار شد ( فردوسی بزرگ)

 

برایتان از درگاه حق بهترین سرنوشت را آرزو می کنیم.

جمعی از فرهنگیان استان خراسان رضوی، مشهد، طرقبه و شاندیز/                  ۱۹-۴-۱۳۹۷

نامه سرگشاده جمعی از فرهنگیان استان خراسان در اعتراض به احکام جدید

این حکم نیست این یک تنبیه همگانی است و تحقیری بزرگ. این حکم نیست این استهزای یک جمع بزرگ است. این افزایش حقوق نیست این خار کردن یک صنف محترم و نجیب است. این حکم نیست این فقط یک اسم دارد و آن بدی کردن است. این حکم نیست این فقیر کردن عامدانه­ ی یک قشر است و از بین بردن تمامی رگ و پی فرهنگ و سواد و تعالی است. این حکم نیست این ظلم است و فقط یک کار باید بکنید و آن تغییر این حکم و وضعیت است.